donderdag 25 december 2014

Ruit om Eindhoven


Esp - gebiedje tussen Son en Breugel en Eindhoven

Al een hele tijd speelt in zuid-oost brabant de discussie rondom de ruit om Eindhoven. Volgens sommigen een noodzakelijk stukje asfalt tussen Helmond en Eindhoven dat diverse gemeentes overspant. Bijkomende schade is dat er een paar natuurgebiedjes doorklieft worden. Gebiedjes waar de plannenmakers geen waarde aan hechten. Want nog steeds heb ik het idee dat sommige beleidsmakers natuur alleen maar herkennen als er bos staat. En zelfs dat houdt hen niet tegen.


Nu is onlangs de financiele kraan dichtgedraaid in Den Haag. Wat betekent dat vanuit de regering in ieder geval geen geld is te verwachten. Dat zet de provinciale plannenmakers even op een zijspoor. Maar voor hoelang?


Hartje nederlandse winter, wanneer er geen blad meer aan de bomen is te vinden maar het niet koud genoeg is voor sneeuw of ijs, biedt esp nog genoeg mogelijkheden om met zwart-wit fotografie aan de slag te gaan.


Hier zou de aansluiting met de Kennedylaan gerealiseerd moeten worden, de drukke weg waarvan je het geruis op de achtergrond hoort. Deze foto's zijn alvast een eeuwige herinnering aan wat nu is en misschien ooit verloren gaat.


Maar misschien moet ik het allemaal niet zo zwart-wit zien.....



For some time now there is a intense discussion about a new road that will lead (inter)local traffic towards Eindhoven. Although need for such a road is not evident and clear, some politicians try to push towards this solution. Several small typical landscapes have to be sacrified for new asphalt. Not only will the area never look the same again but the pieces of landscape that remain loose their peace with rows of cars next to them. The area in the pictures is called Esp, situated between "Son en Breugel"  and Eindhoven. So close to the city one can constantly hear the sound of cars in the background. A tiny hint of what is to come. Lack of sufficient finances have set back the proponents. But for how long?

maandag 1 december 2014

Het doek valt voor de herfstkleuren - falling leaves

Er bestond een grote kans dat het een mistige ochtend zou worden bij de Oisterwijkse vennen en plassen. Dus in alle vroegte vertrokken om de sfeerbeelden van een mistig herfstlandschap vast te leggen. 
Ondanks eerdere bezoekjes zat het meteen tegen want ik liep de verkeerde kant op. Het was best wel donker , kan ik als excuus opvoeren. Er was toen nog geen kip te bekennen. Dat veranderde al snel op deze zondagochtend. Sneller dan ik hoopte en wilde.

In de lucht was een zeer lichte mist te zien. Teveel wolken om de zon door te laten en te weinig mist om sfeer in het gebied te maken.
Dat maakt fotografie al een knap stuk lastiger. Tenminste, de sfeerbeelden die ik in mijn hoofd had. 
Het nieuwe deel van de route beviel me absoluut niet en ik zwichtte daarom al om 09:00 uur voor koffie met apfelstrudel bij Boshuis venkraai, buiten op het terras in de kou. Gelukkig was ik goed ingepakt en was de apfelstrudel geurend warm.


Na een heerlijk kopje koffie en dito strudeltje ging ik op pad naar bekendere terreinen en daar werd ik al een heel stukje vrolijker van.


En ineens kwam ik uit bij een groep beukenbomen die me meteen aanstonden. Hier moest een foto in zitten. Na eerst op de standaard toer bezig te zijn geweest ontstond geleidelijk iets spannenders voor de lens. En zo creeerde ik het gevoel van vallende bladeren en het wegvloeien van de laatste herfstkleuren.


On a dull grey morning without fog or sunshine, I wandered through the area of the Oisterwijk fens. An area that is superb for foggy pictures in autumn. Except today!
With the sun also absent it was hard to create the pictures that I had in mind. That, put with the fact that I walked into the wrong direction was an excuse to get a cup of coffee in an establishment in the middle of the forest.
It was only 9:00 a.m at that time.
In the second part of the morning I went to more familiar grounds and found a group of beech trees that attracted my attention. Starting out with regular photography, I gradually started experimenting with the images that appeared in front of my lense. This way creating the illusion of falling leaves in autumn.

donderdag 20 november 2014

De herfstkleuren beuken er op los


Veel bomen hebben hun bladeren al afgestaan aan de bladerbak. Maar de beuken barsten nu volop van kleur.



Deze foto's zijn genomen bij de Oisterwijkse plassen en vennen. Extra interessant tijdens mistige ochtenden, maar ook zonder mist een aanrader. Vlak bij het informatiecentrum van natuurmonumenten staat het al vol met beuken. Wie de langere blauwe route aandurft komt de mooiste beuken en de meeste vennen tegen.



Most of the trees lost their leafs and look very bald, right now. But the beech tree explodes with colours. Go out and enjoy autumn while it lasts. These pictures were taken in the area of the Oisterwijkse vennen en plassen.  Fog gives this place an extra dimension. With those many fens in the area, the chances for fog are much higher than anywhere else. Follow the blue route for many fens and beautiful beech trees. 

woensdag 12 november 2014

Red Autumn




De mooiste kleuren van de herfst worden steeds moeilijker om te vinden. Veel is al gewoon bruin geworden. Maar hier en daar staan er nog juweeltjes.



The fantastic colours of autumn are getting harder to find by the day. But look carefully  and you will find a gem , here and there.

zaterdag 8 november 2014

More Magical Mushrooms


De herfst is echt mijn favoriete jaargetijde. Wanneer ik eenmaal een paddenstoel heb gevonden waar het mee "klikt" dan ben ik niet meer weg te slaan. Hierboven viel het zonlicht op de lens, wat je normaal gezien probeert te voorkomen. Soms voegt het ook wat toe aan een foto. Ik vind het wel passen bij de kleuren en vormen in de rechterbovenhoek van de foto.


Wat een paar gekleurde herfstbladeren op de voorgrond allemaal niet kunnen doen met een foto.


Autumn is definitely my favorite time of the year. Whenever a toadstool and I have chemistry then I will not be leaving any time soon until I'm satisfied with some of the pictures.

dinsdag 4 november 2014

Magical mushrooms

Zo veelzijdig, die paddenstoeltjes en zo fotogeniek dat ze insekten jaloers maken. Regelmatig komt er dan ook eentje bij me zitten die ook op de foto wil. 

 Van zacht..

 tot hard..


Het koraalzwammetje is mooi maar ook lastig op de foto te zetten. Alweer een jaloerse bosbewoner die ook op de foto wil staan. Daar maak ik dan dankbaar gebruik van.



"Kom maar bij mama"


de zon komt op in de achtergrond


 Nu een iets langzamere bosbewoner die van de paddenstoel afglijdt


 Deze dus...


Afsluitend met goud. Een medaille die dit jaargetijde zeker verdient.



Mushrooms are a real delight to photograph in autumn. They show so many faces that options are endless. Autumn is a feast for every nature photographer and it is very hard to leave the forest for another appointment. I finish this blog with mushrooms in a yellow atmosphere. Consider it a golden medal for this time of year.

donderdag 16 oktober 2014

Autumn in Norway


Deze keer iets totaal nieuws. Niet alleen maar foto's in mijn blog maar een impressie van mijn korte vakantie in Noorwegen van begin september dit jaar, gemaakt van een selectie van mijn foto's. De herfstkleuren beginnen dan al voorzichtig door te komen maar zullen later in september pas echt losbarsten. Veel plezier met dit clipje van 7 minuten.

This time, for something completely different. Not just pictures in my blog but a video impression made of a selection of my images, taken  in Norway, early september of this year. Autumn colours are not quite abundant but you can see that this feast of colours wil burst any time soon. Enjoy!

dinsdag 30 september 2014

Misty morning




De bronst van de edelherten is ieder jaar weer een geweldig spektakel. Vooral 's morgens vroeg is het een bijzonder fenomeen. Rond zonsopkomst hoor je de edelherten burlen. Een indringend diep geluid weergalmt over de vlakte maar je ziet nog niets. Dat gold speciaal voor afgelopen weekend want op zaterdag werd ik getrakteerd op een dikke pak mist.
De bovenste foto is al veel later genomen toen de zon door de mist probeerde te prikken. Twee blauwe reigers vliegen langszij om gedag te zeggen tegen hun buurman.



Wanneer er nog geen edelherten te zien zijn kan ik het toch niet laten om alvast wat te oefenen met de bomen in het landschap.



Er doemt al een gewei op in de mist. Spannend.....


 Langzaam ontwaar ik ook verschillende hindes in de mist.



Na eerst een hele periode precies achter twee bomen te hebben geburld was dit mannetje toch wel genegen om daarna precies in de opening te gaan staan voor de fotograaf.


Niet alle herten hoef je van veraf te observeren. Deze keer had ik het geluk dat er eentje dichtbij uit de mist trad.


Nog even een afscheidsburl er tegenaan gooien.



The belling of the red deer is a magnificent spectacle, every year again. Especially in the early morning when the belling starts in the darkness. Without even seeing a single red deer you can enjoy the deep sound and totally connect with nature. As the sun slowly rises  the first antlers arise above the mist. At a certain time I was taken by surprise when a big male deer appeared out of the mist. This was a morning to remember for a long time.

donderdag 25 september 2014

Flow


De kleurenpracht van de herfstkleuren in Noorwegen was een van de redenen om er op vakantie te gaan. Bij deze foto had ik sterk het gevoel dat er meer kracht uit zou stralen wanneer ik die om zou zetten naar zwart wit.
Voor deze foto heb ik de big stopper van Lee gebruikt om het melk effect van het stromende water te krijgen. Met Silver Efex Pro is de foto daarna omgezet naar zwart-wit.
(FX 17mm, f11, 20 sec)

The beautiful colours of the norwegian autumn was one of the reasons for my journey. But I had a strong sense that this picture would benefit from a black and white conversion.
LEE, big stopper - Silver Efex Pro
(FX 17mm, f11, 20 sec)

woensdag 17 september 2014

Norway Macro


De landschappen in Noorwegen kunnen fantastisch mooi zijn. Zo mooi dat je wellicht geen oog meer hebt voor alles wat er laag bij de grond te vinden is. Toch wist ik van te voren dat ik ook deze kleine wereld wilde vastleggen. Mijn macro lens was daarom nooit ver weg.
Op de hoogvlakte waren er werkelijk overweldigend veel blauwe bessen.


Dit bijzondere en kleine anjerachtig bloempje stond gewoon tussen het gras op mijn logeeradres.


In diezelfde tuin staat een rode bessenstruik. In mijn vorige blog liet ik al een foto zien. Deze foto geeft, volgens mij, beter weer hoe mooi het licht door deze besjes scheen.


Multer
Een soort framboos die heel laag bij de grond groeit. Ik heb er nog een paar kunnen vinden op de hoogvlakte. Blijken heel lekker te zijn. Had ik er maar eentje geprobeerd.


Korstmossen met allerlei patronen groeien op de rotsen. Prachtige strukturen waar je van alles in kan blijven ontdekken


Mosjes, geen gebrek aan mosjes in Noorwegen


Bergheide, het seizoen was aan het einde maar toch heb ik er nog een paar op mijn pad gevonden.


Meer mos, nu wat abstracter in beeld gebracht. Zo dicht bij de grond komen de herfstkleuren nog beter bij me binnen. Achteraf bezien heb ik toch nog te weinig met macro gedaan. Zo weinig tijd om zoveel dingen te fotograferen. Dat geldt vooral wanneer je geen keuze kan maken tussen landschaps-, macro- en dierenfotografie. Van specialisme schijn je beter te worden maar voorlopig wil ik nog geen keuze maken.


Tussen al dit moois lopen schapen die al die fraaie vegetatie als voedsel zien.
Met zo'n dieet moet het noorse schapenvlees wel een absoluut lekkere hap worden.
Volop redenen om nog eens terug te gaan naar dit fascinerende land.

zondag 14 september 2014

Norge - Noorwegen


Begin september ben ik een weekje naar Noorwegen gegaan.  Op Oslo Gardermoen geland en toen nog een paar uur met de trein gereisd. Ik was in de gelukkige omstandigheid om daar allerhartelijkst door familie te worden ontvangen en er te mogen logeren.
Wat moet je dan fotograferen wanneer je volledig onbekend bent met de omgeving? Het eerste meer dat ik tegenkwam mocht de spits afbijten. Die heten trouwens bijna allemaal huppeldepupvatnet.



Terug op het logeeradres zie ik de zon schitterend door de rode bessenstruik in de tuin schijnen. Omdat het avondeten nog even op zich laat wachten duik ik er met de macrolens vol in. Die rode glorie die ik overduidelijk zie laat zich nog niet zo eenvoudig vastleggen. 



Tijdens de ondergaande zon werd ik gelokt door deze herfstkleuren. Een van de redenen waarom ik naar Noorwegen was gegaan. 



Omdat het bos tijdens de avond interessante zaken opleverde , besloot ik de volgende ochtend wat meer van die omgeving te verkennen. De struktuur van deze paardestaarten en het ochtendlicht dat door de bomen prikte was geweldig om te zien. Het op beeld vastleggen bleek een lastiger projectje.




En overal is er met rotsblokken gestrooid in dit bos. 



De berken waren helaas nog lang niet geel. Voor die mooie gouden kleur in de bladeren was ik te vroeg in het seizoen. Een mooie reden om later nog ooit terug te komen.



Via via mocht ik een nacht doorbrengen in een hutje op de hoogvlakte. Een simpel houten hutje zonder stromend water of elektra. Het enige echte stromende water was een beekje dat 10 meter van het hutje af stroomde. Dat zelfde beekje moest je ook via twee losliggende planken oversteken om bij het toilet te komen. Een mooi woord voor een schuurtje waarbinnen een hoekje was met een plank en een rond gat daar in. Stel je eens voor dat je hier midden in de nacht naar toe moet?  Toch maar een zaklamp klaarleggen.



De volgende ochtend kwam alles bijeen. De wolken werkten mee en ook de zon liet zich zien. Dat werd later in de week wel anders.



Dezelfde zonsopkomst vanaf een ander punt gefotografeerd. Zo weinig tijd en dan zoveel om te fotograferen, ga er maar aan staan. Je moet ook niet vergeten om te genieten van wat je ziet. Naast het fotograferen probeer ik het moment ook heel bewust mee te maken. Het was een top ochtend en de vakantie kon al niet meer stuk.