vrijdag 27 juni 2014

Workshopje


Al enkele jaren ben ik een fan van de foto's van Andrea Gulickx. Vorig jaar is ze begonnen met workshops  en het leek me een goed idee om mezelf eens te verrassen en zo'n dag mee te maken. Je bent immers nooit te oud om te leren.
Heel enthousiast brengt ze de stof over en ondersteunt dat met veel voorbeelden in een presentatie. De beelden alleen al zijn de moeite waard. Je vergeet bijna te luisteren.



Na het theoriegedeelte en een heerlijke lunch worden we met ons zessen losgelaten rondom de smidse. Het valt me heel zwaar om een geschikt onderwerp te vinden. Door de warme winter is veel al uitgebloeid op 20 juni. Een bloemetje dicht bij de grond trekt mijn aandacht en ik moet praktisch met mijn hoofd in de grond om het van onderen uit te kunnen fotograferen. Door het spelen met het scherptepunt ontstaat een beeld waar slechts het uiterste puntje van het bloemetje scherp is. Bijna onzichtbaar op de foto. Maar deze spreekt me het meeste aan en ik druk af.



In het volle licht staat de gele kamille maar dat lossen we op met een wit parapluutje. Nu bijten de kleuren niet meer uit.



Een hele lastige opdracht om een foto te maken in deze superdrukke akkerrand. Continue spelend met scherpte en onscherpte. De aanwakkerende wind maakt het nog uitdagender. Andrea loopt rond en geeft haar visie en tips aan iedereen die ze ontvangen wil.
Die worden dankbaar in ontvangst genomen.




Welke boom het was ben ik vergeten, maar er hingen zo'n leuke slierten in. Een fotogenieke spin wilde niet meewerken en vertrok met lange poten snel uit beeld. Maar toen viel mijn oog op deze pluisjes.


Tenslotte naar een ommuurde botanische tuin met een heerlijke varieteit aan bloemen. Al snel raakte ik verslaafd aan deze bloemen en kwam er eigenlijk niet van weg.




Wanneer je zo lang met een bloemetje bezig bent wil er ook nog wel eens een insekt langskomen.





Voordat je het weet is een geweldige en leerzame dag weer voorbij. 
Dit is een aanrader voor macrofotografen die van sfeer in hun foto's houden!





zondag 22 juni 2014

Tuinwandeling 2

 Een wandelingetje door de tuin. gewoon even genieten zonder tekst.








dinsdag 17 juni 2014

tuinwandeling

Wilde wederik

Altijd wil ik er wel op uit om de mooie dingen in de natuur vast te leggen. Daarmee doe ik onze tuin te kort waar ik mijn creativiteit natuurlijk ook kan loslaten. Afgelopen zondagmiddag had ik dus de camera bij de hand om even een uurtje te experimenteren met de mogelijkheden in de tuin.


Gaandeweg deed ik ideeen op om de tuin anders in te richten. Dat is heel andere koek dan het mini-tuinieren dat in het veld ooit moet gebeuren. De herinrichting heeft alleen te maken met het toevoegen van bepaalde bloemensoorten of het verplaatsen er van. Verder ben ik wel tevreden, vooral met de notenboom die als natuurlijke parasol dient. Het is een boom met relatief weinig bladeren waar de zon altijd doorheen kan. Dus blijft het koel en licht in de tuin.

Sierlijke campanula


Niet alle soorten in onze tuin kan ik op naam brengen. En soms is het zelfs onkruid dat ik laat staan vanwege de bloemen. Nee ik ben absoluut geen echte tuinman, verre van dat. Maar ik kan wel genieten wanneer de gehele tuin in bloei staat.



zondag 15 juni 2014

De pracht van de korenbloem


De korenbloem is een speciale bloem voor mij. Jarenlang heb ik in de korenbloemstraat gewoond zonder daar ooit een korenbloem te zien. Die hebben daar waarschijnlijk wel ooit gegroeid toen het gehele gebied nog een groot akkergebied was.
Begin jaren 70 is daar een woonwijk ontstaan die ik langzaam groter heb zien worden. Oude speelveldjes verdwenen en nieuwe huizenrijen kwamen in de plaats. Waardoor de korenbloem steeds verder weg leek. 


De laatste jaren is er een kleine kentering gaande en zaait men weer kleine randen in met akkerbloemen. Dat zijn prachtige natuurlijke fotostudio's die ik niet zomaar voorbij kan lopen.



Het blauw van de korenbloem doet het heel goed met de geel-oranje gloed van de ondergaande zon. Dat is mijn favoriete moment om met deze bloemen aan de slag te gaan.
Wanneer het dan lukt om een schilderachtige foto te creeren ben ik helemaal in mijn nopjes.


 Dan is deze versie van de korenbloem maar heel gewoontjes.



Spelend met het felle tegenlicht en een reflectiescherm deed ik hier opnieuw een poging om een digitaal aquarel vast te leggen. UIteindelijk komt er dan toch een moment in de avond dat ik echt afscheid moet nemen van deze bloemen die ik steeds vaker hoop tegen te komen in het veld.

maandag 9 juni 2014

Into the sun


Waarom heet dit blog "into the sun" en er is geen zon te bekennen in de foto's?
Icarus is een figuur uit de griekse mythologie die op kreta gevangen werd gehouden door koning Minos.
Om te ontsnappen gebruikte hij een houten constructie bezet met veren en was. Hij mocht niet te hoog vliegen anders zou de was van zijn vleugels smelten en neerstorten.
Zoals het een echte griekse mythe betaamt werd Icarus toch roekeloos en stortte hij ter aarde.

De vlindertjes in dit blog zijn Icarusblauwtjes. Het is mij een raadsel waarom ze zo heten, maar het zijn wel prachtige vlindertjes die in heel Nederland kunnen voorkomen.


Omdat ze zo klein zijn moet ik 's morgens ooit vrij lang zoeken voordat ik er eentje heb gevonden. Natuurlijk hangt dit ook erg af van het gebied. Meestal tref ik ze aan in natte, kruidenrijke graslanden, oevers en bermen.





Op deze foto is heel goed de tong te zien. De tong is een holle buis waarmee een vlinder de nektar opzuigt. Maar ook ander vloeistoffen zoals uit rottend fruit, urine, mest en vocht van dode dieren. Het verhaal wordt er niet smakelijker van dus is het tijd om er mee te stoppen en gewoon te genieten van deze erg leuke soort.


vrijdag 6 juni 2014

Lesbos 2

Boerenzwaluw

Hou je van vogels, dan is Lesbos een absolute aanrader van half april tot half mei.
Veel vogels trekken van Afrika naar Eurazie en gebruiken Lesbos als springplank naar het continent. Behalve veel bijzondere soorten kan je dus ook gewoon "onze" boerenzwaluw aantreffen.

Ook de kemphanen komen hier even op krachten.

De steltkluten broeden ook op Lesbos en zijn vrij goed benaderbaar bij de zoutpannen van Kalloni.

Wanneer je eenmaal het deuntje van de zwartkopgors kent , hoor je ze overal zingen. Tenminste, als ze al terug zijn uit Afrika.

Een groenling op de distels, altijd een genot om naar te kijken.

In mijn vakantie op lesbos heb ik meer zwarte ooievaars gezien dan witte. Al tref je ze soms dichtbij, het blijven vrij schuwe vogels.

Ooievaar, de gewone witte versie. Zoek de 7 verschillen.

Grauwe vliegenvanger. Gewoon in de tuin van ons appartement.

Vanuit diezelfde tuin zien we ook een gaai zitten op een draad. Zie de zwarte kuif, een verschil met de west-europese versie.

Je dag kan al helemaal niet stuk met een nest middelste bonte spechten. Hier betrekken ze een dubbel appartement. Het nest heeft twee toegangen. Soms zag ik een specht er onder inkruipen om er later weer vanuit het bovenste gat uit weg te vliegen.

Een hagedis kwam nieuwsgierig kijken naar de fotografen die meer oog hadden voor de middelste bonte specht dan voor hem.
De dagindeling was leuk maar slopend. 's morgens om 06:15 opstaan en dan tot ±10:00 uur fotograferen. Daarna een stevig ontbijt met eieren, spek en koffie in het appartement. Vervolgens van 12:00 uur tot zonsondergang in touw. Met altijd een heerlijke koffiestop ergens in het veld gemaakt op een camping koffiepruttelsetje. Om de dag helemaal goed af te sluiten zochten we een gezellig lokaal restaurantje op voor een diner in griekse stijl.
Zo was dat echt genieten iedere dag.


Het licht verdwijnt snel achter de bergen. Tijd om een restaurant op te zoeken.