woensdag 30 juli 2014

O heideroosje...


Dit jaar heb ik een gebiedje ontdekt dat niet te ver weg ligt en waar ik graag regelmatig kom om te genieten van het landschap. Een klein maar fraai heidegebiedje, helaas zonder de gewenste vennen.
Iedere keer zijn de omstandigheden anders waardoor ik telkens met een iets andere foto terugkom uit het veld.
Ik leer het gebied ook steeds beter kennen en weet dat er nog veel potentieel ligt waar ik nog niet ben geweest. Een van de hoofdredenen om er steeds terug te komen is de bloei van de heide. De toptijd komt er aan en dan kan ik maar beter mijn weg over de hei weten.


Al diverse keren werd ik verrast met een opkomende mist die sfeerverhogend kan werken.
Dan ben ik niet weg te slaan uit het gebied en ontdek steeds nieuwe invalshoeken.


Op de avondsessies wordt het dan zo donker dat de nachtzwaluwen al actief zijn geworden. Deze mysterieuze vogel maakt een bijzonder geluid dat perfect aansluit aan de sfeer van de reeds mistige avond. Ik kijk om en zie nog een eenzame berk staan. Duurde zulke avonden maar langer..... 

woensdag 9 juli 2014

boswandeling



Een weekje geleden besloot ik om in de omgeving 's avonds eens te scouten wat er zoals in het bos te zien viel. De zon scheen vrolijk door het bladerdek en ik hoopte een ree te zien op deze plek, dan zou het plaatje immers compleet zijn.


Nog te vroeg voor reeen natuurlijk en ik liep zachtjes verder. Boven me hoorde ik plots een zwarte specht roepen maar kreeg deze statige vogel met geen mogelijkheid in beeld.
Mijn oog werd geleid naar een smal bospad en ik nam de uitnodiging aan om daar eens door te lopen. Bij het kanaal was het paadje en het bos meteen afgelopen en vervolgde ik mijn route via de rand van het bos, parallel aan het kanaal. Een kleine groep lijsterbessen stond bij elkaar en was ik bijna voorbij gelopen. Want hoe krijg je lijsterbessen interessant op de foto zonder dat het een bewijsplaatje wordt? Bovenstaande foto is het uiteindelijk geworden. Vanuit een vage oranje vlek van lijsterbessen wil ik de aandacht vestigen op een trosje lijsterbes terwijl daarboven de typische lijsterbesbladeren hangen. 


Eenmaal een richting opgeslagen wist ik niet hoeveel kilometer ik deze weg zou moeten vervolgen voordat er een afslag zou komen die me weer enigzins naar het beginpunt zou leiden. Die vraag verdween naar de achtergrond toen ik deze wilde kamperfoelie zag bloeien, laag bij de grond en wat hoger in de bomen. 



Niet alleen de vraag hoe ik ze wilde gaan fotograferen was een uitdaging. De zon zakte gestaag terwijl de wind aanwakkerde. Dit gekoppeld aan lastige houdingen om dit bloempje te fotograferen maakte het tot een ware uitdaging. Ik was met louter de camera  op pad en had bewust die zware tas met attributen thuis gelaten. Geen statief, geen reflectiescherm, niks om de bloem vast te houden tegen de wind. Gewoon blijven proberen tot je een ons weegt of de zon is verdwenen.



Op de terugweg kwam ik inderdaad nog twee keer reeen tegen. En zelfs op de plek waar ik het weilandje had gefotografeerd. Maar het was nu zo donker dat ik geen foto wilde maken. Op een mooie afstand heb ik toen een hele tijd naar het fourageren gekeken totdat de ree weer in de rand van het bos verdween.