dinsdag 26 augustus 2014

staat hij alweer op de hei?


Jawel, hij is alweer naar de hei geweest. Al is het duidelijk een aflopende zaak nu. Ik zie de onderkant van de heidestruiken al verdorren. Maar niet getreurd, kijk eens goed naar het totaalplaatje en je waant je in een volledig paarse zee.


Nu was ik in de ochtend al op pad geweest voor een inktviszwam. Toen in de avond de wolken mij aanstaarden van "kom je nog naar de hei" moest ik gewoon gaan. In het begin speelde ik nog wat met uitlopers van de jeneverbes. Wat me een goed idee leek maar niet volledig uit de verf kwam.


Er ontwikkelde een hele interessante wolkenpartij en ik moest beslissen waar ik ging staan. Een metertje naar links of naar rechts. Het maakt enorm uit voor een foto. Daarbij zijn er ook nog eens landschaps-elementen die ik liever niet in beeld heb. Landschapsfotografie lijkt een statisch proces maar dat is niet helemaal waar. In sommige situaties probeer ik continue te anticiperen op de wolkenluchten en het licht. Dan is het even flink de focus houden en af en toe snel van positie wisselen.


Een probeersel met een boom


Toen het licht bijna was verdwenen herinnerde ik me een paar afgestorven jeneverbes-stronken die hier ergens moesten staan. Een nieuw projectje werd spontaan geboren. Thuis besloot ik deze om te zetten naar zwart-wit. Vind ik wel wat toevoegen aan de  dramatiek van de setting.

Is de heide-verslaving al ten einde?  Je weet het nooit. Blijf dit blog volgen en je komt er vanzelf achter.

dinsdag 19 augustus 2014

Reegen


We kunnen niet echt klagen over de zomer, maar nu heb ik toch wel genoeg regen gezien. Als geneesmiddel superkort blogje met wat zon en in de stijl van de bloeiende heide.

zondag 10 augustus 2014

The return of the heather


Het is nu officieel.
Ik ben verslaafd aan heide. Doordeweekse avonden, 's weekends in de morgen, wanneer ik de mogelijkheid zie ga ik even naar boswachterij st Anthonis in het brabantse land. 


Hoofddoel is landschappen fotograferen, al is de macrolens nooit ver weg. Deze heidelibel heb ik door een opening in de heide gefotografeerd om de zachte sfeer rondom te creeeren.




Na al die bezoekjes aan de heide viel op een avond alles samen en lukte het om een zonsondergang te fotograferen zoals ik die voor ogen had. Vaak werken de wolken niet mee, gelukkig was dat nu wel het geval. Een heel mooi strijklicht viel over de heide om het die aparte sfeer mee te geven.


Dat het weer kan omslaan weten we in Nederland. Dat betekent niet dat je thuis moet blijven als er dreigende wolken in de lucht hangen. Luchten bepalen ook voor een groot deel de landschapsfoto. Zolang er iets te beleven is in de lucht maakt het je foto interessanter. Voor mijn gevoel worden de stroken heide nu gespiegeld in de rijen wolken in de lucht. Ze versterken elkaar als het ware en dat maakt de foto beter.



Een uur later breekt de zon een beetje door en krijgen de foto's een heel ander karakter.
Schapen zijn een belangrijk onderdeel in het beheer van de heide. Daarom zet ik ze graag ook even in het licht.

Behoedzaam nader ik de kudde schapen omdat ik met een groothoek de groepsfoto wil maken. De zon werkt nu perfect mee en belicht de schaapjes vanaf  de zijkant. 
Grote kans dat ik binnenkort weer even langs ga. Dat krijg je met een verslaving.

donderdag 7 augustus 2014

Over koetjes en kalfjes


Vanmorgen weer vroeg uit de veren maar de wolkenhemel met de zonsopkomst stelde me iets teleur. De grondmist was ook niet om over naar huis te schrijven op de heide. Omdat ik al tassen vol heb van heidefoto's wilde ik het gebied eens laten zien met de dieren die men hier inzet om de heide te beheersen. Het gebied ligt in het Brabantsche land nabij Sint Anthonis en is afwisselend open grasland, heide en gevarieerd bos. Er liggen zelfs nog enkele kleine zandverstuivingen. Een prachtige omgeving voor een wandelingetje of fietstocht.

Al doende met de schotse hooglanders hoorde ik ineens iets achter me. Komt er een stier aangelopen met vervaarlijk uitziende horens en staat op onaangename korte afstand mij te observeren.



Ik weet dat ik nooit tussen kalveren en een moederdier mag gaan instaan maar deze heer kwam mij opzoeken. Dus hoopte ik dat de stier mij met rust zou laten. Toch keek ik even om of er niet een boom in de buurt was waar ik snel achter kon gaan staan in het geval dat .....
Maar de stier maakte een hele rustige indruk en ik verroerde ook geen vin.

Na een tijdje blikken naar elkaar te hebben uitgewisseld kuierde de stier verder naar de rest van de kudde. De zon warmde het veld goed op en ik zag het beetje ochtendmist al snel verdampen op de open vlakte. 

Iets verder weg, op de heide, stond een groep schapen. Die moesten natuurlijk ook op een groepsfoto om de sessie compleet te maken. 
Ze keken me allemaal schaapachtig aan..... en wisten kennelijk niet wat ze met me aan moesten. Na de groepsfoto viel de groep langzaam uit elkaar dus vervolgde ik mijn ronde over de paarse heide.

Op een gegeven moment zag ik dat er meer wandelaars en ook fietsers verschenen.  Rond 10:00 uur, toen ik er al ruim 4 uur op had zitten was het tijd om te gaan en voor mijn eerste bakske koffie.