dinsdag 15 december 2015

Lowland Photo Contest 2015

mijn blog is verhuisd

Voor het laatste nieuws zie:
http://jowaniven.blogspot.nl/

zondag 8 november 2015

Maasai Mara 1

This blog has ended

A new blogitem has been placed on my new blog 
follow the link below:



Dit blog is gestopt

Een nieuw blogbericht is geplaatst op mijn nieuwe blog
volg onderstaande link: 





zaterdag 19 september 2015

Red deer rut - edelhert bronst.

It's the time of the year that the red deer rut has started.
See my new blog. Follow the link:

De bronsttijd is weer begonnen.edelherten vechten om de hindes.
Volg onderstaande link van mijn nieuwe blog:

http://jowaniven.blogspot.nl/2015/09/red-deer-rut.html

woensdag 5 augustus 2015

KiekNou! gaat verhuizen



KIEKNOU gaat verhuizen.

het blog Kieknou wordt in de toekomst overgenomen door fotowerkgroep Kieknou! onderdeel van IVN Laarbeek, waar ik zelf ook lid van ben. 
Al geruime tijd onderhoud ik een schaduwblog waar vanaf nu mijn nieuwe blogs gepubliceerd zullen worden.

Mijn nieuwste blog is bereikbaar via de onderstaande link
veel plezier.

donderdag 16 juli 2015

Photographer of the month





Lucanus cervus, Stag Beetle, vliegend hert

Dit vliegend hert is een beetje een teaser om de aandacht te trekken voor het interview dat deze maand op Nederpix staat. Daar ben ik fotograaf van de maand en kan je van alles over mijn passie natuurfotografie lezen, omlijst met een selectie van mijn natuurfoto's. Veel plezier met het lezen ervan.

This stag beetle is a teaser for the following article (in Dutch) on Nederpix.nl. There you can read an interview about my passion for nature photography. This july I am photographer of the month on the site of Nederpix. A nature photographers community. The article is accompanied with a selection of my images. Have fun! 

http://www.nederpix.nl/viewtopic.php?p=83007&sid=b8c03c4433bffb2c85f27a1763250f40#83007

maandag 15 juni 2015

addicted to blue


cornflowers in the wind

In how many ways can you capture the beauty of these flowers? 
In many many ways as these pictures show that are all taken on the same day. And this is just a small selection of all the pictures I took. 
Maybe I'm so fascinated with them because I used to live on "cornflowerstreet", a street that once was indeed a field with corn, cornflowers and poppies before houses were build upon it.

I'm happy to see that more and more pieces of land in my village are given back to nature with a touch of the old rural vegetation.






donderdag 14 mei 2015

sunrise



Vanmorgen was heerlijk. Terwijl iedereen nog op een oor lag stond ik in het veld te genieten van de stilte en het uitzicht met prachtig veenpluis. Om hier te staan had ik een nacht van maar 4 uur achter de kiezen toen ik alweer naast mijn bed stond. Dat heb ik de rest van de dag nog geweten.
De zon deed haar best om op te komen maar vanuit links kwam er een dik front met wolken. Uiteindelijk werd het wel een hele fraaie dag en kon de zon alsnog tevoorschijn komen.

A beautiful morning in the field. Silence and a stunning view is all that an outdoor photographer needs.
I was hoping for a great sunset but some heavy clouds were approaching from the left. Later that day the sun took over and gave us a nice day off.

donderdag 7 mei 2015

send a smile


Sinds kort heb ik een winkeltje geopend op internet met natuurkaarten die je kan versturen naar iedereen die een steuntje, opkikker of zomaar iets aardigs verdient.
Op de site www.sendasmile.com  kan je me vinden als designer   jowan.
Of je kunt ook rechtstreeks springen naar de site via deze link:
http://jowaniven.sendasmile.com
In dit blogje alvast twee kaartjes die je in de shop kan vinden. Ik heet iedereen welkom om eens door de shop te wandelen en nieuwsgierig rond te neuzen.
Mocht je interesse hebben om een kaartje te versturen, het is mogelijk om je eigen teksten toe te voegen op de voorkant van de kaart.  

Alvast bedankt voor je bezoekje.


Jowan

Recently I started a small shop with greetingcards on the internet. Send a smile to everyone that deserves some support, greetings, or nice words. 
On www.sendasmile.com  you can find me as designer   jowan.
Or jump straight to the site with this link:
http://jowaniven.sendasmile.com
In this blog I gave 2 examples of greetingcards in the shop. I invite everybody to come and have a look in the shop. Are you interested? It is possible to add your own text to the front of the cards

Thanks in advance for visiting my shop


Jowan

zondag 3 mei 2015

Koningsdag


27 april. Koningsdag 2015.
Wat te doen op koningsdag als je helemaal niets hebt met de vele vrijmarkten en evenementen?

Al jaren lees en zie ik van alles over het Hallerbos voorbij komen op internet. Een prachtig bos moet dat zijn met tapijten van bloeiende boshyacinten onder een frisgroen beuken bladerdek. Zelf heb ik het nog nooit mogen aanschouwen terwijl het op 2 uur rijden van me vandaan ligt. Een vrij makkelijk te overbruggen afstand. Laat ik dan maar eens een scoutingstrip naar het Hallerbos ondernemen, dacht ik. Juist op koningsdag omdat de meeste belgen op maandag moeten werken en ik hoopte dat veel nederlanders de drukte van de vrijmarkten wel zouden opzoeken.

Het was trouwens al een beetje laat in het seizoen voor het Hallerbos. Een a twee weken eerder was beter geweest. Veel boshyacinten hadden hun beste tijd al gehad. Op landschapsfoto's is dat niet te zien, een groot blauw tapijt was er uitgerold over de bosgrond. Voor macro opnames vond ik het echter niet zo geschikt meer. Dat maakte de beleving niet minder want ook dan is het een fantastische plek voor een boswandeling.



Samen met een andere natuurfotograaf, waarmee ik op stap was, liep ik die dag door het bos en we genoten van het uitzicht en het mooie weer. Nu snap ik die verwondering over het Hallerbos. Het is moeilijk om in een enkele foto de essentie van pracht van het bos neer te zetten.



Niet alleen het blauw van de boshyacinten is prachtig. Ook de vele beukenbomen met hun helder frisse groen is genieten. 


Er waren fotografen genoeg in het bos en de parkeerplaatsen ook goed bezet. Toch was het mogelijk om relatief rustige plekjes op te zoeken. Tot de zon helemaal onder was en er geen licht meer doordrong door het bladerdek ben ik in het bos gebleven. Vooral even na de zonsondergang komen de diepe blauwe kleuren nog extra goed bij je binnen.
Een magische plek waar ik zeker nog eens naar terug ga.

zondag 26 april 2015

Fuutjes



De laatste tijd ben ik zoveel met macro en landschap bezig dat ik bijna zou vergeten dat de hobby fotografie ooit is ontstaan uit het digiscoopen van vogels. Voor wie niet weet wat dat is: Met een camera foto's maken door een telescoop. In mijn geval was dat toen een kleine nikon coolpix 4500 met maar liefst 4 megapixels. Het was een moeizame hobby, meestal was de vogel al gevlogen voordat ik de eerste foto kon maken. Toch bleef ik maar doorgaan totdat ik voor mijn gevoel het optimale uit de camera en telescoop had gehaald.
Behoefte aan een ander type camera ontstond langzaam aan en besloot ik een bridgecamera te kopen vanwege het grote zoombereik in een compacte behuizing tegen een acceptabele investering. Maar opnieuw liep ik tegen de beperkingen aan van de camera. Tijdens een cursus fotografie kreeg ik het natuurfotovirus definitief te pakken en wilde veel meer dan alleen vogels fotograferen. Vooral macro had mijn interesse gekregen. Die prachtige kleine scherptediepte die ik zo mooi vind in macro lukte me op geen enkele manier met de bridgecamera. En zo vergaarde ik, beetje bij beetje, kennis van fotografie.


Toen de Nikon D90 op de markt kwam besloot ik over te gaan op een digitale reflexcamera. Geleidelijk aan verdrong macrofotografie de vogels van de eerste plaats. Terwijl landschappen ook een grotere plek begonnen in te nemen in de database.
Vogels vind ik nog steeds fascinerend mooie dieren. Toen ik vandaag naar huis reed zag ik een paartje futen op het kanaal zwemmen en besloot te stoppen voor deze prachtige vogels. De weerspiegeling van de fabrieken geeft een aparte spanning in het beeld die ik wel mooi vind op een aparte manier.


Om tenslotte toch af te sluiten met een klassiek portretje. De foto is genomen van een hoog standpunt, iets wat ik normaal gesproken probeer te vermijden. Fotografieregels zijn er om van af te wijken. En in dit geval past het standpunt wel bij het statieportret. Een paring van het paar futen hing in de lucht maar zover is het niet gekomen. Het licht werd slechter en slechter dus wilde ik daar niet langer op wachten. Voor deze foto's moest de iso al naar 800. 

Natuurfotografie is een breed begrip en daar wil ik voorlopig nog geen keuze in maken. Vandaar deze ode aan de fuut. Een onderwerp waar het ooit allemaal mee begon.

zondag 5 april 2015

vriendelijkheid

bosanemoon

lensbaby sweet 50 + macroringen

Vandaag op pad geweest naar de bosanemoontjes. Door de koude nacht wilden ze maar niet opengaan, op een enkeling na. Terwijl ik fotografeerde kon ik genieten van de vogels om me heen. 4 soorten spechten lieten van zich horen en een spreeuw gooide er een aardige wielewaal poging tegenaan. En een ree maakte zich uit de voeten.
Ook werd ik aangesproken door twee aardige dames die zich afvroegen wat ik daar aan het doen was. Toen ze er achter kwamen dat ik geen voedsel maar fotoapparatuur in mijn tas had zitten wilden ze later ook nog terugkomen om iets te eten te brengen. Nou zo zielig ben ik niet want ik had een heerlijke paasbrunch in het vooruitzicht. Toch leuk wanneer je zoveel vriendelijkheid nog tegenkomt.

zaterdag 14 maart 2015

heikikkers, ze zijn er weer.



Ieder jaar, ergens in maart, start de paartijd van de heikikkers (Rana arvalis). De start is erg afhankelijk van het weer want ze komen meestal na een paar warme dagen in maart pas tevoorschijn.
De mannetjes kleuren dan voor enkele dagen blauw. En de intensiteit blauw varieert ook al per jaar en per kikker.
In het zuiden van het land start dit fenomeen eerder. De limburgse en brabantse heidevennetjes worden dan ineens bevolkt met honderden blauwe smurfjes. Groot zijn ze namelijk niet.


Wie in de buurt komt van zo'n kolonie heidekikkers hoort het geluid van vollopende waterflesjes (blobblobblob....). Dan begint de pret!
Voorzichtig sluip ik dan richting de kikkertjes. Je raadt waarschijnlijk al dat het een drassig gebied is, dus beschermende kleding is aan te raden. Zelf gebruik ik een waadpak om het meeste water tegen te houden. Mijn ellebogen leunen meestal wel in het koude voorjaarswater. Want koud is het nog wanneer je uren stil ligt voor die blauwe jongens.


 De eerste dagen zijn ze nog erg schuw. En soms blijft dit dagen lang zo. Wat je dan krijgt bij iedere onverhoedse beweging is bovenstaande foto; een leeg plasje zonder kikkertjes.  Dan begint het grote wachten weer.

Na zo'n 20 minuten heb je kans dat de eerste exemplaren hun kopje boven water steken. Ik merk dat ze dat vooral niet doen bij mij in de buurt maar enkele meters verderop. Kennelijk hebben ze toch iets in de gaten. Maar geleidelijk aan accepteren ze die vreemdeling aan de waterkant. Tot er na bijna een vol  uur weer volop geblobt wordt. Dat is trouwens ook nog erg afhankelijk van de warmte. Toen de zon verdween achter de wolken keek ik uit over een groepje bewegingsloze smurfen waar geen geluidje uit kwam.


Vele uren liggen op ongemakkelijke pollen en in koud water worden goed gemaakt door de foto's.
Het was een fantastische ervaring om tussen het koor van blauwe blobbers te mogen liggen. Ook zonder foto's te kunnen maken is dit trouwens enorm genieten.



Only for a few days, every year, does the moorfrog turn blue. This all depends on weather conditions. It has to be relatively warm for a few days in march and the fun begins. This very short mating season of the moorfrog is very special to watch and photograph. These frogs are not so big and they are very shy. Every movement can result in frogs suddenly hiding under water. This will last for about 20 minutes before the first ones come back. This year it took an hour before they all were back and started making their special mating sound. This sounds like a bottle that is filling with water (blobblobblob.....).
The weather was relative warm for the frogs but cold for me. Combined with an uneven underground resulted in a backache. But what the heck, I enjoyed being amongst these little blue friends and that's what counts.

zondag 8 maart 2015

Bye bye klokjes



Het zit er weer op. De tijd van de sneeuwklokjes sluit ik nu af. Symbolisch heb ik ze toevallig ook nog eens met de ondergaande zon gefotografeerd. Passend bij het afscheid.


Wie echt geen genoeg krijgt van sneeuwklokjes mag eens een kijkje wagen op mijn andere nieuwe blog: http://mijnlensbaby.blogspot.nl/
Daar staan ook nog een paar klokjes samen met enkele andere experimenten met de lensbaby.

maandag 2 maart 2015

kling klokje klingelingeling


De laatste weekenden lig ik zeker een ochtend bij de sneeuwklokjes. Telkens verras ik mezelf weer dat er toch nog een andere manier is om ze te fotograferen.

Heel veel bloeiende klokjes kom ik nog niet tegen. daar is het waarschijnlijk te koud voor. Alleen op de warmste plek in het bos wil het voorzichtig op gang komen. Tijdens mijn allerlaatste bezoek zag ik in een ooghoek dat ik niet alleen was. 
Onder aan een klokje hing de eerste hommel die ik dit jaar ben tegengekomen. 
Veel plezier met een blog vol sneeuwklokjes.







zondag 22 februari 2015

winterstaartje


Nu we al weer richting het einde van februari lopen zal er van een echte winter niet veel meer komen.
Toch is er nog genoeg ijzigs te fotograferen, zolang je maar vroeg genoeg buiten bent. Na een nachtvorstje kan je hier en daar nog de allerleukste rijp terugvinden op begroeiing. Zo ook in een lokaal plantsoen. Daar loop ik regelmatig aan voorbij en telkens denk ik er aan hoe dit er uit zou zien met een laagje rijp.
Vanochtend was het zover. Het had gevroren en ik heb even de tijd genomen om deze bladeren (waarvan ik de naam niet weet) op de foto te zetten. En toen pas werd me duidelijk dat de mooiste compositie nog een hele klus was. 
Om eerlijk te zijn, het is me ook niet helemaal gelukt. Tenminste niet in eerste instantie.
Tijdens de nabewerking was ik toch niet tevreden en heb een foto zo gedraaid en gecropt totdat ik tevreden was. Gelukkig heb je tegenwoordig zo megaveel pixels ter beschikking dat dit ongestraft kan. Puristen zullen hier niet vrolijk van worden. Maar ik ben wel blij met het moderne digitale tijdperk.




De laatste twee weekenden bezoek ik de sneeuwklokjes regelmatig. In een bosje, vlak bij huis, staan er genoeg. Het is echter zoeken naar een paar klokjes die al bloeien. De meeste staan nog in de knop. Dit stelletje heb ik al vaker gefotografeerd maar vandaag weer een nieuwe invalshoek gevonden waardoor er toch een ander sfeertje ontstond. Hier kom ik binnenkort weer terug want eens moeten die andere 99,9% ook gaan bloeien.

maandag 16 februari 2015

Snowdrop


Snowdrop, de engelse naam voor het sneeuwklokje vind ik eigenlijk mooier.
Maar het mooiste is toch het bloemetje zelf. Op een mooie zondagochtend ben ik op pad gegaan met bevriende fotografen en urenlang zijn we bezig geweest met deze voorjaarsbloeiers. Wanneer ik dan zulke foto's heb gemaakt heb ik heel even al de lente in mijn bol.

zaterdag 14 februari 2015

Winterkronkels


Winterkronkels spelen me parten.
Wat is er nu een goed onderwerp om te gaan fotograferen in deze kille kale dagen? Geen sneeuw , nog geen voorjaarsbloeiers....tja wat doe je dan?
Maar mijn camera diende hoognodig gereinigd te worden. Op foto's met grote scherptediepte werd ik gebombardeerd met een groot aantal vlekken. De mazelen staan weer volop in het nieuws en daar deed het me ook aan denken.
Dus vol goede moed naar de sensordokter vertrokken die uiteindelijk een perfect schone sensor afleverde. Van tevoren had ik het plan opgevat om daarna de Maasduinen te scouten voor toekomstige fototrips. Die liggen niet zo heel ver van de sensordokter af. En met een beetje fantasie was dat ook weer richting huiswaarts.

Tijdens de wandeling zag ik in de verte een dubbele berkenboom met zo'n mooie kronkels dat ik er wel op af moest gaan. In de winter vind ik kale bomen vaak erg interessant omdat de structuren zo goed naar voren komen. 
In de meest onhandige posities lag ik onder die boom om er een aardige compositie uit te halen.
Dat viel me meer tegen dan ik vooraf had ingeschat. Telkens stond er wel een beetje van de omliggende bomen op de foto, wat ik absoluut niet op de foto wilde hebben staan. Dat is nu eenmaal het gevolg van groothoeklenzen. Met een lange hangende kronkelige tak als basis heb ik tenslotte een paar van deze foto's gemaakt. En gelukkig zonder sensorstof want dat had ik op deze drukke foto nooit weg kunnen werken met software.

zondag 4 januari 2015

Heerendonk


Een van de gebieden die op de gevarenlijst staan ,vanwege "de ruit rondom Eindhoven" is Heerendonk - Breugelse Beemden. Een typisch brabants landschapje met kleine weilandjes omringd door broekbosjes. Dit gebied is ingeklemd tussen Nederwetten  en het Wilhelminakanaal.

De ochtendvorst heeft voor een dun laagje rijp gezorgd. Daardoor krijgen de bladeren een mooi wit randje. Toen ik deze uitloper van een bramenstruik zag wist ik dat er een foto in moest zitten. Er is geen minituinieren aan te pas gekomen, alleen even door de zoeker gekaderd hoe het geheel het beste tot zijn recht zou komen.



Een sprookjesachtige tunnel met licht aan het uiteinde kwam op mijn route. Na enkele foto's gemaakt te hebben kreeg ik bezoek dat mijn beeld inliep. Maar in dit geval maakt dat de foto alleen maar beter.




In een tractorspoor was het ondiepe laagje water bevroren en had het ijs erg mooie vormen aangenomen. Zo heb je erg weinig nodig om toch nog een beetje een winterse sfeer weer te geven.

De tocht ging verder en ik struinde over de akkers en was op een gegeven moment het pad kwijt. Dus hier en daar over prikkeldraad manoevreren, dan helpt het als je lang bent zoals ik. Echter bij een van mijn acties verdween de grond onder mijn voeten want onder het riet zakte ik in een plas en mijn onderbeen zoog zich vast in de modder. Een toekomstig veenlijk in wording. Gelukkig kon ik met mijn statief als steun weer uit de zuigende moddermassa komen en heb de rest van de route met soppende schoenen en koude voeten verder gelopen. Een overheerlijke slootgeur had inmiddels bezit genomen van mijn broek. Eind goed al goed en ik heb mijn fotografietocht daarna weer doorgezet.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

One of the area's that is threatened to be used for a new road is "Heerendonk - Breugelse beemden". A small,  typical dutch-Noord Brabant style landscape, with swamp forest and meadows combined. Situated between Nederwetten and the canal. The night frost created a thin white edge on the leaves and I just had to stop with this composition of blackberry leaves.
A little further down the road I saw a tunnel of light in the woods with a fairytale kind of atmosphere. A lady was walking her dog through this lane and that created the necessary interest in the picture. Now and then I passed a shallow puddle of water which was frozen during the night. This one had beautiful lines and structures.

The tour continued and sometimes I had to cross barbwired fences. It helps when you are tall, as I am, to cross those obstacles. So, while finding my way back , I walked over some reed on the ground. Suddenly my lower legs disappeared through the reed and I stepped in a hidden waterway. My shoes where sucked into the mud and I was underway in becoming a bog body. With the tripod as a tool I could raise myself out of the smelly substance. The remainder of the tour was accompanied with a squelching sound from my shoes. It was time to take my cold and stinking legs home.