dinsdag 24 december 2013

Oxafoss


 Oxafoss IJsland

Buiten is het nu vies en grauw. Dat inspireerde me tot het plaaten van dit blogje over de Oxafoss op IJsland. Een klein watervalletje in nationaal park Thingvellir.



Het unieke van deze plek is dat je precies tussen de eurazische en amerikaanse continentale platen kunt lopen. Dus midden door de breuklijn van de twee platen. 
Daar valt het water van de Oxafoss naar beneden. 



IJsland wordt schuin doormidden gedeeld door die breuklijn. 
Omdat de continentale platen ieder jaar uit elkaar drijven wordt IJsland ieder jaar groter !!


Maar zolang er niks engs op stapel staat te gebeuren is het geweldig interessant om tussen die twee continentale platen te lopen en te zien hoe de natuur die plek heeft ingenomen.



 Zo'n waterval biedt steeds weer een andere kijk.


De Alpensneeuwhoen waakt hier over het gebied, dus ik voelde me er heel veilig bij.

zondag 1 december 2013

Gaai

Gaaienveertjes

Deze keer een superkort blogje. Enkele gaaienveertjes en herfstbladeren uit eigen tuin.
Je hoeft dus niet altijd ver van huis te gaan om een onderwerp te vinden. 

UPDATE:
In de Roots van januari 2014 heeft deze foto de derde prijs gekregen met het thema Gaaien.
Een mooi begin van het nieuwe jaar!

Update 2
Deze foto is ook opgenomen in de roots natuuragenda van 2015

zondag 24 november 2013

Expositie natuurfoto's december 2013

Voorbereiding voor de expositie, inlijsten van foto's

De gehele maand december is een selectie van mijn natuurfoto's te bewonderen bij woonwinkel "van Schijndel Anteak" in Beek en Donk.
Zowel foto's als canvassen worden getoond in een huiselijke gezellige sfeer.
Op zondagen 15 en 26 december ben ik zelf ook aanwezig van 12:00 - 17:00 uur.
Iedereen is van harte welkom. Wie weet tot dan?




Lokatie:
Wilhelminaweg 5A, 5741 HL Beek, Noord-Brabant, Netherlands

 


 vanaf Helmond; over de brug, meteen rechts.
voor restaurant de Hommel langs.
en dan na 50mtr aan de linker kant.

vrijdag 22 november 2013

Autumn fireworks


Herfst is een waar kleurenfestijn waar ik intens van kan genieten.
Een explosie aan rode, gele en overgebleven groene kleuren. 
Je zou het bijna vuurwerk kunnen noemen.

update: deze foto is ook opgenomen in de Roots natuuragenda van 2015



Deze twee foto's geven mijn gevoel over die heerlijke herfstkleuren weer.

zaterdag 9 november 2013

Speulen

 Het Speulderbos, zo'n naam nodigt uit om te gaan speulen met de camera.
(speulen = brabants voor spelen).
En met de bijzondere dansende bomen in het speulderbos  moet dat wel goedkomen. Echter ik was er nog nooit geweest en ging, na een tip van Andrea Gulickx, op pad naar het oudste bos van Nederland.
Speciaal een dag vrijaf genomen om niet teveel weekendwandelaars tegen te komen. Dat lukt heel goed. Wat ik daar voor terug kreeg was een doordeweekse file waardoor ik niet op de gewenste tijd in het bos kon starten. De zon stond al vrij hoog toen ik het bos inliep.

En er was bewolking waardoor de zon regelmatig wegviel. Wanneer de zon dan weer door de wolken prikte stond ik vaak op de verkeerde plek. Toch blijft het een mooi gezicht als de zonnenstralen door het bladerdek hun weg weer in het bos vinden.
Vooral omhoogkijkend vallen de kronkels van de beukenbomen op. Hier lig ik op mijn rug onder mijn statief foto's omhoog te maken. Maar er is niemand die zich druk maakt om de zot die daar ligt.
En dan begint het speulen. Kijken wat er allemaal mogelijk is. Sommige foto's worden niet wat ik er van verwacht en andere foto's geven een leuk effect.
Hier probeer ik helemaal iets nieuws. Nee geen photoshop, alles in een keer uit de camera.

Een hele grote fraaie paddenstoel trekt mijn aandacht. En daar heb je dan de eerste wandelaars die benieuwd zijn wat ik op de grond aan het doen ben. In een vloek en een zucht hebben die hun i-phone shot gemaakt. De alleraardigste dames laten me weer achter bij m'n zwammetje.

Teruglopend naar de auto (nog een paar kilometers verwijderd van me) valt mijn oog op een boomstronkje met geweizwammetjes. Ruim een uur heb ik me vermaakt met een vierkante decimeter aan zwammetjes. Hierboven een klassiek beeld van een gewei.

Even spelen met onscherpte.

Om tenslotte een meer abstractere versie van een geweizwam te maken. Wat een overvloed aan mogelijkheden biedt zo'n kolonie geweizwammen. Helemaal wanneer er nog de druppels van een korte regenbui op liggen.

Ja, het speulderbos nodigt uit om te speulen. Hier kom ik zeker weer een keer terug.

zondag 27 oktober 2013

High of Hi

 Dit weekend ben ik het bos (stippelberg) in getrokken om paddenstoelen te fotograferen.
Maar zo dicht bij paddenstoelen komen is niet zonder gevaar. En dan heb ik het nog niet over de teek die op mijn hand liep.

 Op een bepaald moment ga je hallucineren en weet je niet meer wat werkelijkheid is.

 Aah... de lantaarns gaan aan in het donkere bos. Of toch niet? Even bijkomen en de hallucinaties aan me voorbij laten gaan.

 Zo, nu lijken het weer gewone paddenstoelen.

 Pas op dat je niet te dichtbij komt anders ga je zwammen.



 Dat rare gedrag in het bos was kennelijk iemand opgevallen. Vanaf een afstandje werd ik gadegeslagen door een bosbewoner.

 Nou, als jij mij bespiedt dan kijk ik gewoon terug.

Kijk , daar heeft hij niet van terug en keert zich van me af.
Dan vind ik het ook welletjes geweest en laat de Stippelberg achter me.

zaterdag 12 oktober 2013

kliekjes

paarden sjokken rustig, al grazend, over de vlakte.

Een beetje oneerbiedig is het wel, deze foto's kliekjes noemen. Maar het zijn overblijvertjes van mijn vorige blog over de edelherten. Tijdens de twee bezoekjes aan het weerterbos heb ik natuurlijk ook nog andere foto's gemaakt dan alleen edelherten. Hier is een kleine selectie.

 Een blauwe kiekendief zweeft voorbij terwijl ik de horizon aftuur naar edelherten.

 
 Gak gak gak...  de grauwe ganzen doemen in een keer op uit de mist.

En zo gaf de mist af en toe nog wat andere leuke dingen prijs.

zondag 6 oktober 2013

Nieuwe Wildernis

De film "de nieuwe wildernis" is erg mooi. Maar er gaat niets boven het zelf beleven van de natuur. In het kader van de filmtitel past het project dat in het Weerterbos is gestart. Daar lopen ruim 20 edelherten met de bedoeling om ze later meer vrije ruimte te geven in de omgeving. Er wordt daar dus ook een soort nieuwe wildernis geschapen.

Twee weekenden op rij ben ik er naar toe geweest. Met in mijn hoofd bepaalde plaatjes van edelherten in de mist. Het eerste weekend liet de mist het afweten maar was er fraai tegenlicht.

 En er ontstonden erg goede kansen om de bokken burlend te fotograferen.




  

 Dit weekend wel mist maar weinig burlen.

De meeste herten lieten het afweten en waren slechts op hele grote afstand te zien.
De oude bok liet zich goed zien. Op het lichaam en hoofd van de bok waren goed sporen te zien van de strijd die hij in zijn leven heeft geleverd.
Voor dit jaar zit het er weer op. Maar volgend jaar ga ik beslist weer kijken naar de edelherten in het Weerterbos.

maandag 16 september 2013

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 .....


 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10...............

 98, 99, 100  ik kooooom...


Waar zouden ze zich verstopt hebben?
Hmm, hier dus niet.

Psss, niet bewegen.
Hier ziet hij ons niet.

Zie ik daar nu iets in de verte bewegen?


 Haha..... buut vrij



 Tot de volgende keer


zondag 8 september 2013

DAS



Diep in de belgische ardennen ligt een dassenburcht die de moeite waard is om te bezoeken. Vanuit een schuilhut is er een kans om dassen in het wild te observeren.
Het lange wachten werd af en toe veraangenaamd door het heen en weer rennen van een paar eekhoorntjes en korte bezoekjes van een boomklever.
Langzaamaan werd het steeds donkerder. En dan heel behoedzaam komt een das aan gesjokt. De das blijft erg op zijn hoede maar staat uiteindelijk voor me, op redelijk korte afstand. De camera gaat naar de allerhoogste iso-stand en na wat proeffoto's lukte het om de das goed op de plaat te krijgen.
Een prachtige ervaring rijker.