zondag 27 oktober 2013

High of Hi

 Dit weekend ben ik het bos (stippelberg) in getrokken om paddenstoelen te fotograferen.
Maar zo dicht bij paddenstoelen komen is niet zonder gevaar. En dan heb ik het nog niet over de teek die op mijn hand liep.

 Op een bepaald moment ga je hallucineren en weet je niet meer wat werkelijkheid is.

 Aah... de lantaarns gaan aan in het donkere bos. Of toch niet? Even bijkomen en de hallucinaties aan me voorbij laten gaan.

 Zo, nu lijken het weer gewone paddenstoelen.

 Pas op dat je niet te dichtbij komt anders ga je zwammen.



 Dat rare gedrag in het bos was kennelijk iemand opgevallen. Vanaf een afstandje werd ik gadegeslagen door een bosbewoner.

 Nou, als jij mij bespiedt dan kijk ik gewoon terug.

Kijk , daar heeft hij niet van terug en keert zich van me af.
Dan vind ik het ook welletjes geweest en laat de Stippelberg achter me.

zaterdag 12 oktober 2013

kliekjes

paarden sjokken rustig, al grazend, over de vlakte.

Een beetje oneerbiedig is het wel, deze foto's kliekjes noemen. Maar het zijn overblijvertjes van mijn vorige blog over de edelherten. Tijdens de twee bezoekjes aan het weerterbos heb ik natuurlijk ook nog andere foto's gemaakt dan alleen edelherten. Hier is een kleine selectie.

 Een blauwe kiekendief zweeft voorbij terwijl ik de horizon aftuur naar edelherten.

 
 Gak gak gak...  de grauwe ganzen doemen in een keer op uit de mist.

En zo gaf de mist af en toe nog wat andere leuke dingen prijs.

zondag 6 oktober 2013

Nieuwe Wildernis

De film "de nieuwe wildernis" is erg mooi. Maar er gaat niets boven het zelf beleven van de natuur. In het kader van de filmtitel past het project dat in het Weerterbos is gestart. Daar lopen ruim 20 edelherten met de bedoeling om ze later meer vrije ruimte te geven in de omgeving. Er wordt daar dus ook een soort nieuwe wildernis geschapen.

Twee weekenden op rij ben ik er naar toe geweest. Met in mijn hoofd bepaalde plaatjes van edelherten in de mist. Het eerste weekend liet de mist het afweten maar was er fraai tegenlicht.

 En er ontstonden erg goede kansen om de bokken burlend te fotograferen.




  

 Dit weekend wel mist maar weinig burlen.

De meeste herten lieten het afweten en waren slechts op hele grote afstand te zien.
De oude bok liet zich goed zien. Op het lichaam en hoofd van de bok waren goed sporen te zien van de strijd die hij in zijn leven heeft geleverd.
Voor dit jaar zit het er weer op. Maar volgend jaar ga ik beslist weer kijken naar de edelherten in het Weerterbos.